De absolute bodem van het kapitalisme roert haar staart in Nijmegen: dakloosheid. Er komen al jaren steeds meer daklozen bij, de kranten staan vol met berichten over overlast, en nu is er een tentenkamp weggeruimd van het KKP. Maar waarom zijn er zo veel daklozen? En wat kunnen we doen aan deze onmenselijke omstandigheden?
Niemand weet hoeveel daklozen er precies in Nijmegen zijn. Wel weten we dat er al jaren meer daklozen bij komen. Dat zijn stuk voor stuk mensen die in een kwetsbare situatie zijn gekomen, en door een bodem heen gezakt zijn zonder dat ze een vangnet hadden. Vrouwen die misbruikt werden of leefden in situaties met huiselijk geweld, en probeerden te ontsnappen. Oost-Europese arbeiders die uitgebuit worden door brute uitzendbureaus, die ze om het minste of geringste op straat gooien. Mensen met psychische problemen, mensen die in armoede leven, mensen die niet terug kunnen vallen op vrienden of familie. Mensen die structureel worden uitgebuit, en door de ondergrens heen zakken waar zo veel van ons tegenaan schuren.
Dakloosheid is een complex probleem. Wat we nu steeds zien is dat de staat besluit om dit probleem steeds voor zich uit te schuiven, in plaats van het aan te pakken. Hierin richt het de knuppel op de eigen bevolking. Mensen worden beboet als ze buiten slapen, maar alle opvanglocaties zijn overvol. Het probleem moet vooral niet zichtbaar zijn, dus wordt het tentenkamp op het Keizer Karelplein ontruimd en worden opvanglocaties naar buiten het centrum verplaatst. Deze verplaatsing is ook al tijden het paradepaardje van de Nijmeegse kleinburgerij. Sinds corona zet de gemeente in de winter ook containerwoningen op voor daklozen, die na de winter meteen worden afgebroken gezien er geen risico op imagoschade meer is doordat dakloze Nijmegenaren doodvriezen in de Ooijpolder.
Ondertussen wordt het kamp op het Keizer Karelplein weer opgebouwd en gaat de cyclus verder. Wat nodig is, is een structurele oplossing. In plaats van geweld, het middel van het kapitalisme en de kapitalistische staat, hebben we volkshuisvestingsprogramma’s nodig. Uitbreiding van de verslavingszorg. Baangarantie. Een socialistische toekomst waar de werkende klasse kan bóúwen, in plaats van dat we afgebroken worden tot we weggeknuppeld worden uit ons tentje op het Keizer Karelplein.
RSP Nijmegen eist: woongarantie voor iedereen, een einde aan malafide uitzendbureaus, gratis en toegankelijke verslavingszorg, en het recht op werk voor iedereen!